Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Η Ελλάδα των νεόπτωχων

Περισσότεροι από 20.000 νεόπτωχοι συνωστίζονται έξω από τα ιδρύματα που διανέμουν φαγητό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Έλληνες το 60%, οι περισσότεροι χαμηλοσυνταξιούχοι ή πρόσφατα απολυμένοι.
Σε απόγνωση πλέον βρίσκονται εκατοντάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι στρέφονται σε κοινωνικές υπηρεσίες για να βοηθηθούν, στον απόηχο των επώδυνων οικονομικών μέτρων. Την ίδια στιγμή, δεν είναι λίγοι εκείνοι που μπαίνουν στις ουρές συσσιτίων, αφού τα χαράτσια και η αύξηση του ΦΠΑ απαγορεύουν ακόμα και την πρόσβαση στο ποιοτικό φαγητό. Τους τελευταίους μήνες καταγράφεται αύξηση κατά 40%, με τους Έλληνες να είναι συντριπτικά περισσότεροι
Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για τον αριθμό των Ελλήνων που καταφεύγουν στα συσσίτια των δήμων και των ενοριών. Τουλάχιστον 10.000 μερίδες διανέμει καθημερινά η Αρχιεπισκοπή και άλλες 3.500 διαθέτει ο Δήμος Αθηναίων στο Ίδρυμα Αστέγων, στο οποίο γίνονται καθημερινά τρία συσσίτια. Πρώην επιχειρηματίες, μισθωτοί που απολύθηκαν από τη δουλειά τους, άνθρωποι που λίγους μήνες πριν δεν τους είχε απασχολήσει ποτέ η επιβίωση, σήμερα συνωστίζονται για ένα πιάτο φαγητό στις ουρές των συσσιτίων.
Τα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά, καθώς ο κατάλογος των ανθρώπων που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες διαρκώς αυξάνεται. Η κρίση δεν αφορά μόνο την Αθήνα, καθώς στην υπόλοιπη Ελλάδα στα ημερήσια συσσίτια δήμων και εκκλησιών διανέμονται 250.000 μερίδες φαγητού.
Πουλάνε χρυσά δόντια για ένα πιάτο φαγητό
Στο δυσμενές αυτό κλίμα, ενεχυροδανειστήρια και κοσμηματοπωλεία κάνουν χρυσές δουλειές, καθώς αρκετοί φτάνουν στο σημείο να πουλήσουν μέχρι και τα χρυσά τους δόντια, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εφορίας, είτε ακόμα χειρότερα...για να επιβιώσουν.
Οι πινακίδες που αναφέρουν ότι "αγοράζονται παλαιά κοσμήματα της μετρητοίς" πληθαίνουν ολοένα και περισσότερο, δίνοντας άμεση λύση σε όσους έχουν ανάγκη από μετρητά. Το τελευταίο εξάμηνο σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα ανθεί το εμπόριο των μεταχειρισμένων χρυσαφικών, με τους χρυσοχόους να τρίβουν κυριολεκτικά τα χέρια τους.
Από την άλλη, αναξιοπαθούντες πολίτες πουλούν όσο - όσο ό,τι πολυτιμότερο έχουν, προκειμένου να κρατήσουν την αξιοπρέπεια τους.