Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιντερνετ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιντερνετ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

LinkedIn: Συνδεδεμένοι με την 'αγορά'

Likes, pokes, tags, tweets… Μπήκαν στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, αλλά τα social networking sites δεν κάνουν μόνο αυτά. Έχετε σκεφτεί να αξιοποιήσετε όλο αυτό το δίκτυο επαφών που έχετε χτίσει 'για την πλάκα σας' προκειμένου να βελτιώσετε τις επαγγελματικές σας προοπτικές; Οι δείκτες της ανεργίας αναμένεται να ανέβουν περισσότερο, και σε τέτοιους καιρούς χρειάζεται να εκμεταλλευτούμε οποιοδήποτε μέσο μπορεί να μας βοηθήσει να εξασφαλίσουμε πιθανότητες εργασίας, πόσω μάλλον όταν αυτό το μέσο μας δίνει πρόσβαση σε πάνω από μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους ανά τον κόσμο.

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

5 Ποντιακά Παραμύθια


Το e-Pontos, συνεχίζει, στα πλαίσια της καθημερινής του ενημέρωσης με νέα, ανακοινώσεις, εκδηλώσεις αλλά και θέματα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό τη στήριξη και την προβολή των βιβλίων. Πέρα από την παρουσίαση των βιβλίων μέσα από τις σελίδες του e-Pontos, θα προσπαθούμε να δίνουν στους αναγνώστες του ιστολογίου τους, όταν αυτό είναι δυνατό, και κάποια από τα βιβλία που θα παρουσιάζουμε. Έτσι λοιπόν προσφέρουν 5 Ποντιακά Παραμύθια "Ο χαμαιλετάρτς και ο πάρδον", μία έκδοση της Ένωσης Ποντίων Πιερίας για όσους από τους αναγνώστες του e-Pontos συμπληρώσουν από σήμερα και μέχρι τις 31 Μαρτίου 2011 το mail τους στη Mailing List του ιστολογίου μας.
Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή θα πρέπει συμπληρώνοντας το mail τους στη Mailing List να κάνουν κλικ στο link που θα τους έρθει στο απαντητικό mail έτσι ώστε να μπορούν να λαμβάνουν και την καθημερινή του ενημέρωση. Τα βιβλία θα αποσταλλούν στους 5 τυχερούς στη διεύθυνση που θα μας στείλουν μετά από επικοινωνία.
Η «Ένωση Ποντίων Πιερίας» δημιούργησε και κυκλοφόρησε τον Αισώπειο μύθο «Ο μυλωνάς και ο γάτος» στην Ποντιακή Διάλεκτο και τη Νεοελληνική γλώσσα, καθώς και το ομότιτλο DVD κινουμένου σχεδίου στην Ποντιακή Διάλεκτο, για πρώτη φορά πανελλαδικά, στα πλαίσια του «Εργαστηρίου Ποντιακής Διαλέκτου» που δημιούργησε για την εκμάθηση της Ποντιακής Διαλέκτου σε παιδιά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Η «Ένωση Ποντίων Πιερίας» συνεχίζει ένα ταξίδι που άρχισε το 1932 στα μονοπάτια της παράδοσης ανιχνεύοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Στόχος μας είναι να καταφέρουμε να έχουμε κάθε χρόνο περισσότερους συνταξιδιώτες σε αυτό το υπέροχο ταξίδι για να μοιραζόμαστε μαζί τα έντονα συναισθήματα που εννιούνται από την ανακάλυψη του πλούτου της ιστορίας, της παράδοσης και του πολιτισμού του Πόντου.
Με τη δύναμη της εικόνας και την αλήθεια του παραμυθιού το «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ» της Ένωσης Ποντίων Πιερίας από το 2009 ανέλαβε να οδηγήσει τους μικρούς Πόντιους «κωπηλάτες» στα βαθειά νερά της Ποντιακής Διαλέκτου.
Οι παππούδες μας, για χιλιάδες χρόνια πάλεψαν και κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανό το σπανιότερο δείγμα αρχαίας ομιλούσας γλώσσας στον πλανήτη! Κόντρα σε εχθρούς και αντιξοότητες διατήρησαν και έφεραν τη γλώσσα τους πίσω στον τόπο που γεννήθηκε όπου και δυστυχώς κινδυνεύει να πεθάνει.
Σήμερα εμείς οι Πόντιοι δεύτερης και τρίτης γενιάς έχουμε ιστορικό χρέος να αποκρούσουμε τον άμεσο κίνδυνο αφανισμού της και να της δώσουμε την πνοή και το οξυγόνο που χρειάζεται ώστε να ξαναγίνει ζωντανή και ομιλούσα!
Τα νεαρά Ποντιόπουλα μας δείχνουν το δρόμο. Με τη μαζική τους συμμετοχή στα μαθήματα Ποντιακής Διαλέκτου και με την πρωτόγνωρη αγάπη και ζήλο με τον οποίο αγκάλιασαν αυτή την προσπάθεια.
Κάποτε ο Καζαντζάκης και ο Σικελιανός – σε εκδρομή τους – είδαν ένα λουλούδι που δεν το είχαν ξαναδεί. Ρώτησαν πιο πέρα τα παιδιά που έπαιζαν το όνομά του λουλουδιού. Τα παιδιά τους είπαν δεν ξέρουν, αλλά υπάρχει μια γερόντισσα στο χωριό που ξέρει όλα τα ονόματα των φυτών. Πήγαν και έξω από το σπίτι της γερόντισσας, ήταν κόσμος, στεφάνια και ένα φέρετρο ακουμπισμένο στον τοίχο… «Εκείνο το απόγευμα εθρηνήσαμε δύο θανάτους» είπε ο Σικελιανός.
Εμείς μπορούμε να αποτρέψουμε τον έναν θάνατο!
Ελπίζουμε ότι θα σώσουμε τουλάχιστον το όνομα του λουλουδιού!

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Η κατάθλιψη, η κρίση και τα social networks


Κακή ψυχολογική κατάσταση, αδιαφορία για τα πάντα, διαταραχές στον ύπνο και στο φαγητό. Η κατάθλιψη μπορεί να λειτουργήσει σαν μια δίνη, που «ρουφά» κάθε όρεξη για ζωή και να αλλάξει έναν άνθρωπο. Δεν πρόκειται όμως για μια απλή περίοδο «κακοκεφιάς». Οφείλουμε να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας: η κατάθλιψη είναι νόσος και μάλιστα από τις πιο σοβαρές του 21ου αιώνα.

Τον παραπάνω χαρακτηρισμό ενισχύουν οι αδυσώπητοι αριθμοί, που τοποθετούν την κατάθλιψη στην τέταρτη θέση των αιτιών απώλειας ετών ζωής, ενώ αναμένεται μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια να φτάσει στην πρώτη θέση. Μάλιστα, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας, «Μία στις πέντε γυναίκες και ένας στους οκτώ άνδρες αναπτύσσουν κατάθλιψη κάποια στιγμή της ζωής τους σύμφωνα με τα υπάρχοντα διεθνή στοιχεία, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι 25% των ανδρών (περίπου 850.000 Έλληνες) και το 33% των γυναικών (περίπου 1,1 εκ Ελληνίδες) πάσχουν από ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη».

Επειδή, όμως, οι συνθήκες από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει, οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψη τα «σημεία των καιρών». Η διαπροσωπική επικοινωνία αντικαθιστά τα «τετ-α-τετ» με pixels και το Facebook και το Twitter έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος της επικοινωνιακής πίτας. Ταυτόχρονα, η γενικευμένη απαισιοδοξία για τις οικονομικές συγκυρίες, η ανεργία και οι απολύσεις μπορούν κάλλιστα να μετατρέψουν την οικονομική κρίση σε… νευρική. Πώς συνδέονται όλα αυτά με την κατάθλιψη; Η ψυχολόγος του in2life, αλλά και η κ. Άρτεμις Αντωνίου, σύμβουλος ψυχολόγος και συνθετική θεραπεύτρια μας βοηθούν να ξεδιαλύνουμε το τοπίο.

Τα θλιμμένα… status updates Ή με άλλα λόγια, μας εξηγούν τι ρόλο παίζουν τα social networks στην μάστιγα της κατάθλιψης. Βοηθούν όσους νιώθουν απομονωμένοι να βρουν μια διέξοδο κοινωνικότητας ή επιδεινώνουν την κατάσταση προσφέροντάς τους την ψευδαίσθηση της παρέας; «Από μόνα τους τα διαδικτυακά social networks δεν μπορούν να επηρεάσουν κατ’ αυτόν τον τρόπο», μας λέει η σύμβουλος ψυχολόγος και συνθετική θεραπεύτρια, κ. Άρτεμις Αντωνίου, και συνεχίζει: «Η χρήση και η κατάχρησή τους από τον κάθε άνθρωπο είναι που μπορεί να καθορίσει το πώς θα αισθανθεί αυτός ο άνθρωπος». Άλλωστε, όπως μας επισημαίνει και η ψυχολόγος του in2life, στις σοβαρές περιπτώσεις κατάθλιψης, το άτομο δεν επιθυμεί να επικοινωνήσει με κανέναν, συμπεριλαμβανομένων των κοινοτήτων στα social networks.

«Βέβαια», υπογραμμίζει η ψυχολόγος του in2life, «αυτό διαφέρει από τις μη κλινικές περιπτώσεις κατάθλιψης, όπου συχνά συναντούμε για παράδειγμα πεσιμιστικά status updates που λίγο πολύ αποζητούν την προσοχή και το “νοιάξιμο” των άλλων». Πιθανό είναι, μάλιστα, ο «συντάκτης» αυτών των status να νιώσει αμέσως μετά πως εκτέθηκε, ενώ παράλληλα, αν δεν δει ανταπόκριση στην συγκεκριμένη κίνηση, επιβεβαιώνεται και μία φτωχή κοινωνική δικτύωση του ατόμου, που πιθανώς να συντέλεσε και στην εμφάνιση της κατάθλιψης. Παρ’ όλα αυτά, καταλήγει η ψυχολόγος μας, «οποιαδήποτε σχέση, είτε face to face, είτε διαδικτυακή, μπορεί να βοηθήσει το καταθλιπτικό άτομο». Εν μέσω κρίσης… Δείκτες ανεργίας, απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων. Η αγαπημένη «καραμέλα» της περιόδου που ακούει στο όνομα «κρίση» δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι έχει υπαρκτή βάση και οι παραπάνω συνέπειες αναπόφευκτα επηρεάζουν εκτός από την τσέπη, και τον ψυχισμό των ανθρώπων. Μπορούν, όμως, να διανύσουν την απόσταση που απαιτείται για να καταλήξουν στην κατάθλιψη;

«Η οικονομική δυσχέρεια οδηγεί, σύμφωνα με έρευνες, στην αύξηση του στρες και αυτός ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει στην κατάθλιψη», μας λέει η κ. Αντωνίου. Τα καταθλιπτικά άτομα είναι ανήμπορα να διαχειριστούν μια τέτοια κατάσταση και, όπως μας λέει η κ. Αντωνίου, «συνήθως σκέφτονται πως φταίνε οι ίδιοι που τους απέλυσαν και όχι η οικονομική συγκυρία, απορρίπτοντας τον εαυτό τους». Παράλληλα, η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη, όταν το άτομο ανησυχεί για τυχόν επικρίσεις από το κοντινό του περιβάλλον, επειδή έχασε την δουλειά του, δεν μπορεί να συντηρήσει την οικογένεια και πολλούς ακόμη λόγους.

Μάλιστα, σε δύσκολες περιστάσεις, όπως η οικονομική ύφεση, ένας πόλεμος ή μια φυσική καταστροφή, βλέπουμε ολόκληρες κοινωνίες να γίνονται "καταθλιπτικές" και την απαισιοδοξία να κυριαρχεί. «Σε περιόδους φτώχειας και κοινωνικών προβλημάτων, όχι μόνο εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα η κατάθλιψη, αλλά είναι και μεγαλύτερη η δυσκολία αντιμετώπισής της, αφού πλήττονται οι πιο αδύναμοι οικονομικά άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν τα χρήματα για την κατάλληλη θεραπεία», μας επισημαίνει η ψυχολόγος του in2life.

Η μεγαλύτερη απειλή στις περιπτώσεις κλινικής κατάθλιψης είναι οι αυτοκτονικές τάσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία της γραμμής παρέμβασης για την αυτοκτονία (1018) και της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, οι αυτοκτονίες στην χώρα μας από το 2010 και εξής έχουν ξεπεράσει την μία ανά ημέρα, που ήταν ο μέσος όρος των προηγούμενων ετών. Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια στην νόσο που βρίσκεται τριγύρω.
γράφει ο Γιώργος Κόκουβας